RSS  

ایستاده ایم تا آخرین نفس

و لا تلبسوا الحق بالباطل و تکتموا الحق و انتم تعلمون، حق را با باطل در نیامیزید و حقیقت را، در حالی که خود می دانید، کتمان نکنید (بقره، ۴۲)

بار دیگر آشکار شد که انتظار عدالت ورزی از سوی نهادهای قضایی در مملکتی که «استقلال» ترجمانی جز «وابستگی» ندارد، انتظاری نابجاست. یقینا در کشوری که اعتراف حجت نیست مگر آن که حاصل شلاق و شکنجه باشد و بازداشت به دل حاکمان نمی نشیند مگر وحشیانه و بر خلاف موازین قانون صورت گرفته باشد، انتظار تبرئه بیگناهان از مصادیق بارز زیاده خواهی است و جرم تلقی خواهد شد.

صدور حکم نهائی دادگاه غیر علنی تجدید نظر سه دانشجوی دانشگاه پلی تکنیک، مجید توکلی، احمد قصابان، و احسان منصوری به ریاست رئیس شعبه ۴۴ دادگاه تجدید نظر استان تهران، قاضی ساعدی، خاتمه ی روند دادرسی بود که بی تردید آشکارترین مصادیق نقض قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، قواعد، ترتیبات و استانداردهای حقوق بشر بین المللی را در بر داشت.

گذشته از آن که دادگاه های برگزار شده برای رسیدگی به اتهامات این سه دانشجو بصورت غیر علنی بوده و از این رو مغایر نص صریح ماده ۱۶۸ قانون اساسی است اما بطور کلی از ابتدای بازداشت این سه دانشجو وآغاز تحقیقات پرونده و شروع روند دادرسی، تا زمان حاضر بیش از ۶ مورد تخطی و تجاوز آشکار به حریم قانون اساسی، و موارد متعددی از موازین داخلی، اصول حقوق شهروندی و تعهدات بین المللی دولت جمهوری اسلامی ایران رخ داده که علیرغم تکرار مکرر آنها در بیانیه های پیشین، ضرورت بازگوئی آنها را همواره لازم می دانیم.

ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر مبنی بر آزادی و امنیت فردی، ماده ۹ اعلامیه جهانی و بندهای ۱ تا ۴ ماده ۹ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی مبنی بر بازداشت خودسرانه و فاقد وجاهت قانونی، ماده ۱۲ پیرامون مداخله خودسرانه در زندگی خصوصی و اقامتگاه فرد ( یورش به منزل احسان منصوری و مجید توکلی)، ماده ۵ اعلامیه و ماده ۹ همان میثاق مبنی بر رفتار تحقیر آمیز و غیر انسانی در قالب شکنجه، ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر مبنی بر دادرسی و محاکمه عادلانه و منصفانه و بند ۱ ماده ۱۱ اعلمیه جهانی مبنی بر برائت متهم و مواد ۳۸ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران مبنی بر عدم شکنجه متهم، ماده ۳۹ مبنی بر عدم هتک حرمت و حیثیت فرد بازداشت شده، ماده ۳۲ مبنی بر لزوم تفهیم اتهام متهم ظرف ۲۴ ساعت پس از بازداشت و لزوم ارجاع پرونده اولیه به دادگاه صالح، ماده ۳۷ قانون آئین دادرسی کیفری مبنی بر مستدل بودن کلیه قرارهای بازداشت، ماده ۳۷ قانون اساسی مبنی بر اصل برائت متهمین، ماده ۲۳قانون اساسی مبنی بر منع تفتیش عقاید، اصل ۱۶۸ قانون اساسی مبنی بر رسیدگی به جرائم سیاسی و مطبوعاتی بصورت علنی و با حضور هیات منصفه مواردی است که از ابتدا تا کنون و در سیر دادرسی ها مورد بی اعتنائی قرار گرفته و پایمال شده است. کمیته حقوق بشر لازم میداند بار دیگر اعلام نماید که به موجب ماده ۹ قانون مدنی از سال ۱۳۵۴ هجری خورشیدی موازین و تعهدات بین المللی دولت ایران برابر قانون داخلی بوده و از این رو لازم الاجرا می باشد.

لازم به ذکر است که تنها ادله ی مورد استناد حکم شعبه ۴۴ دادگاه تجدید نظر “اقاریر صریح” متهمین است که در سخت ترین شرایط سلول انفرادی (نزدیک به ۷۰ روز)، با لباس زندان و تحت شدیدترین شکنجه های روحی و جسمی اخذ شده است، که ناقض مسلم ماده ۳۸ قانون اساسی اصول حقوق شهروندی و قواعد بین المللی است.

دادگاه مذکور به ریاست قاضی ساعدی در حالی نقض ایراد شده از جانب دادستان را مورد استماع و پذیرش قرار داده است که قاضی حسن زارع زاده دهنوی (معروف به قاضی حداد) در مقام دادستان، پس از بازداشت دانشجویان، مکرراً در مصاحبه های رسمی، با نادیده گرفتن اصل برائت متهمین ( مندرج در مواد ۳۷ قانون اساسی و بند ۱ ماده ۱۱ اعلامیه جهانی حقوق بشر)، و پیش از انجام هرگونه تحقیقات، دانشجویان بازداشت شده را عاملین اصلی انتشار نشریات موهن معرفی نمود.

از سوئی دیگر، آرمان صداقتی دیگر دانشجوی دانشگاه پلی تکنیک، روز ۱۷ فروردین ماه متعاقب دریافت احضاریه تلفنی و بصورت شفاهی به دادگاه انقلاب احضار شده و در حالی به دو سال حبس تعلیقی محکوم شد که وکیل وی حضور نداشته، به درخواست استمهال وی توجه نشده، و حتی به وی اعلام می شود که “اختیار وکیل تاثیری در حکم صادره نخواهد داشت”.  پیش تر بابک زمانیان دیگر دانشجوی دانشگاه پلی تکنیک نیز با روندی کاملاً مشابه به یک سال حبس تعزیری محکوم شد. زینب پیغمبرزاده، دانشجوی دانشگاه تهران، هم روز گذشته با حکم یکی از شعب دادگاه انقلاب به دو سال حبس تعلیقی محکوم شد.

هر دو مورد یاد شده علاوه بر آنکه بدیهی ترین و ابتدائی ترین حقوق متهم مبنی بر برخورداری از دادرسی عادلانه و منصفانه توسط دادگاه مورد نقض قرار گرفته ماده ۳۴ قانون اساسی مبنی بر حق اولیه دادخواهی برای هر متهم را آشکارا نادیده انگاشته است. و بی تردید روند غیر قانونی یاد شده در موارد مشابه دیگر از جمله پدرام رفعتی و آرش خاندل از فعالان دانشجوئی و دیگر دانشجویان دانشگاه علامه طباطبائی و دانشگاه صنعتی خواجه نصیر که اخیراً به دادسرای انقلاب احضار شده اند نیز تداوم خواهد یافت.

همه ی موارد یاد شده تنها و تنها گوشه ای از اجتماع مغشوشی است که در سوی دیگرش سنگسار، اعدام به غیر انسانی ترین، خفت بار ترین و وحشیانه ترن شیوه ها، تجاوز آشکار به حریم خصوصی افراد (در قالب طرح امنیت اجتماعی) و تهدید و سرکوب و ارعاب و بازداشت فعالان زن و نهادهای مدنی و دانشجویی جریان دارد.

کمیته حقوق بشر با استناد به موارد نقض ذکر شده از قانون اساسی و تعهدات بین المللی دولت ایران، حکم صادره را بی اساس و ناعادلانه و فاقد دلایل محکمه پسند دانسته و ضمن اعتراض و محکومیت شدید حکم شعبه ۴۴ دادگاه تجدید نظر مجید توکلی، احمد قصابان و احسان منصوری به استناد اعترافات اخذ شده تحت شکنجه، همه محافل و نهادهای حامی و بانی حقوق بشر داخلی و بین المللی را به اقدامات و تلاش های موثر در جلوگیری از نقض گسترده تر حقوق انسانی دانشجویان فرا می خواند.

در پایان کمیته حقوق بشر انجمن اسلامی دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلی تکنیک تهران) خواهان پایان دادن به روندهای محاکمات ناعادلانه و غیرمنصفانه و مغایر با تعهدات دولت ایران، احکام حبس غیرقانونی فعالان مدنی بویژه عماد الدین باقی و احمد قابل و بازداشت خودسرانه و غیرقانونی فعالان جنبش زنان بویژه خدیجه مقدم بوده و مکرراً ضرورت بازخوانی و توجه به مفاد مندرج در قانون اساسی جمهوری اسلامی و مواد اعلامیه های جهانی حقوق بشر را به مراجع دخیل در این روندهای غیرقانونی یادآور می شود.

کمیته حقوق بشر

انجمن اسلامی دانشجویان

دانشگاه صنعتی امیرکبیر

(پلی تکنیک تهران)

فروردین ۱۳۸۷

كانون فرهنگي رهپويان وصال بزرگ‌ترين مجموعه‌ي فرهنگي شيرازه كه هر هفته، شنبه شب‌ها جلسات سخنراني و مداحي و توسل به اهل بيت داره. موضوع سخنراني‌ها برخلاف اون چيزي كه بعضي از سايت‌هاي خبري در اين چند ساعت عنوان كردند، متنوع بوده و هرگز محوريت اون روي مباحث فرق ضاله‌ي وهابيت و بهائيت نبوده! مي‌تونيد موضوع سخنراني‌ها رو در اين‌جا ملاحظه بفرماييد. جلسات هفتگي دست‌كم 5000 نفر مخاطب جوان داره. توي مناسبت‌ها مثل مراسم عرفه يا عاشورا و تاسوعا، اين تعداد به حدود 50 هزار نفر هم مي‌رسه. اعتكاف‌هاي اين مجموعه، طي دو سه سال اخير، حدود 8000 تا 10000 نفر بوده.

پس بمب‌گذار، يا بهتر بگم: خراب‌كار، جاي خوبي رو براي اين كارش انتخاب كرده بوده!! جايي مملو از جمعيت جوان مؤمن و متعهد.
حسينيه سوله‌اي هست به شكل مستطيل كه تا تكميل ساختمان اصلي حسينيه ازش استفاده مي‌شه. منبر سخنران، حدودا در ميانه‌ي يكي از عرض‌ها قرار داره. طول و عرض حسينيه رو نمي‌دونم! اما از آخر حسينيه معمولا سخنران در حد يك نقطه ديده مي‌شه!

بمب در نزديكي آخر حسينيه، يعني در ضلع مقابل سخنران، در قسمت برادران منفجر مي‌شه. انفجار در حدود ساعت 21:15، يا يه كمي زودتر اتفاق مي‌افته. يعني دقايقي بعد از اتمام سخنراني و شروع مداحي. خدا رو شكر در اين لحظه برادرا براي شركت در سينه‌زني به سمت جلوي حسينيه مي‌رن و انتهاي حسينيه تا حد زيادي خالي از جمعيت مي‌شه.
با انفجار بمب و طبعا صداي مهيب اون، شيشه‌هاي حسينيه مي‌شكنه و قسمتي از ديوار حائل بين خواهرا و برادرا فرو مي‌ريزه. محل انفجار بمب حدود 20، 30 سانت گود شده و قسمتي از سقف حسينيه، كه سقف سبكي بوده، بر اثر موج انفجار از جا كنده شده. به همين دليل، خوش‌بختانه، تلفات ناشي از فروريختن سقف نداشتيم.
متأسفانه تعدادي از برادران شهيد مي‌شن. تعدادش هنوز دقيقا مشخص نيست؛ اما معتبرترين آماري كه من دارم، تا اين لحظه ۱۱نفر از برادران هست كه يك كودك هم در بين اون‌ها بوده. يك نفر از خواهران هم شهيد شده و حال يكي ديگه‌شون وخيم اعلام شده. تعداد ديگه‌اي از خواهران و برادران مجروح مي‌شن كه حدودا ۱۷۰ نفر گزارش شدن.
عده‌ي زيادي از خواهرا و برادرا، از صداي زياد و شرايط وحشت‌ناكي كه پيش اومده بوده، شوكه مي‌شن و عده‌اي غش مي‌كنن. يه عده زير دست و پا مي‌مونن و عده‌اي هم پاهاشون، به دليل وجود خرده شيشه‌هاي شكسته شده بر اثر موج انفجار، مجروح مي‌شه.
اما ديوار مخروبه‌ي حسينيه و قسمت‌هاي باقي‌مونده‌ي سقف، مملو از گوشت و پوست و خون مجروحين و شهدا بوده.
اين انفجار مهيب كه صداي اون در چند كيلومتري منطقه هم شنيده شده، به شهادت حاضرين، برخلاف اون چيزي كه بعضي از مسئولين گفتن؛ ناشي از انفجار كپسول گاز نبوده؛ چرا كه گاز حسينيه از لوله‌كشي تأمين مي‌شه و ضمنا برخلاف ادعاي بعضي سايت‌هاي خبري، ربطي به يادمان شهدا (معراج) كه شامل چند تيكه خار و پوتين و سربند و مقداري خاك بوده نداشته. بلكه محل انفجار در زير اين نمايشگاه كوچيك بوده

صداي اين انفجار اون‌قدر زياد بوده كه تو خيلي مناطق شهر شنيده شده. و من از اين متعجبم كه چطور خبرگزاري‌ها، نوشتند تا شعاع يك و نيم كيلومتري! يعني تا اين حد تخمين‌شون خطا داره؟!

توي

ویل لکل افاک امیم

جناب آقای قاضی ساعدی، ریاست محترم شعبه ۴۴ دادگاه تجدیدنظر؛

سلام علیکم

اینجانبان مجید شیخ پور، مقداد خلیل پور و پویان محمودیان، مدیران مسئول سه نشریه دانشجویی هستیم که در رابطه با غائله جعل نشریات در اردیبهشت ماه سال جاری توسط نیروهای امنیتی دستگیر شدیم. اخیرا شایعاتی مبنی بر احتمال انتشار فیلمی از اعترافات سه دانشجوی در بند، مجید توکلی، احسان منصوری و احمد قصابان شنیده شده است. لذا از آن جا که ما خود از نزدیک شاهد چگونگی پرونده سازی برای این سه تن و رفتارهای نامتعارف بازجویان بوده ایم، بر آن شدیم جهت تنویر موضوع برای دادگاه محترم مطالبی را عنوان کنیم.

 دانشگاه امیرکبیر، پس از گذشت ۶۳ روز بازداشت عصر

 امروز از زندان آزاد شد.

دکتر محمدحسین سلیمی نمین، یکی از اساتید دانشکده صنایع دانشگاه امیرکبیر و رئیس اسبق دانشگاه، صبح امروز درگذشت.

مراسم تشییع پیکر این استاد دانشگاه پلی تکنیک صبح فردا، سه شنبه ساعت ۹، از مقابل مسجد دانشگاه امیرکبیر برگزار می شود.

شکوه و اقتدار دانشجویان

امروز ثابت کردیم که بیداریم

امروز ثابت کردیم که ایستاده ایم

عکسهای بیشتر و گزارش کامل در اینجا

دفتر تحکیم وحدت به مناسب روز دانشجو، تجمع و تریبون آزادی با عنوان «دانشگاه، آخرین سنگر آزادی»   در روز یکشنبه ۱۸ آذرماه در دانشگاه تهران برگزار خواهد کرد

محورهای پنج گانه این تجمع تلاش برای صلح و مخالفت با جنگ افروزان داخلی و خارجی، دفاع از آزادیهای آکادمیک و اعتراض به گسترش فضای سرکوب و اختناق، حمایت از دانشجویان دربند و درخواست آزادی زندانیان سیاسی، اعتراض به سیاست های نا کارآمد دولت نهم و گسترش فقر و فساد و تبعیض، اعلام همبستگی جنبش دانشجویی با جنبش زنان، کارگران، معلمان و اقوام خواهد بود.

مدیریت دانشگاه امیرکبیر که سعی داشت با تغییر غذا از «پلو و خورشت قورمه سبزی» به «جوجه کباب»، مانع برگزاری این برنامه شود،

این اعتصاب غذا که از سوی انجمن اسلامی پلی تکنیک برگزار شد، در اعتراض به صدور احکام سنگین حبس برای سه دانشجوی بیگناه، بازداشت علی عزیزی، علی نیکونسبتی و پدرام رفعتی، ادامه روند برخورد با دانشجویان و…. بود

به گزارش خبرنامه امیرکبیر واحد تشکیلات دفتر تحکیم اعلام کرده که مجمع عمومی را با نظر شورای مرکزی این اتحادیه برگزار خواهد کرد و هدف این نشست را سامان یابی تشکیلات، اتخاذ شیوه عقلانی و مسالمت آمیز برای پی گیری مطالبات دانشجویی و حفظ ارتباط با بدنه دانشجویی اعلام کرده است.

متن این اطلاعیه به شرح زیر است:

  معصومه منصوری  بهنام   مازیار   و امروزم که علی نیکونسبتی  ...

ایستاده ایم تا آزادیشان

به گزارش خبرنامه امیرکبیر نیروهای امنیتی حدودا ساعت ۲ بعدازظهر امروز، پنج شنبه ۱۷ آبان، پس از هجوم به منزل پدری علی نیکونسبتی، به تفتیش منزل پدری وی اقدام کردند. نیروهای امنیتی برخی وسایل شخصی نیکونسبتی را ضبط کردند و این دانشجو را نیز بازداشت کردند.

علی نیکونسبتی، مسئول روابط عمومی دفتر تحکیم وحدت، تیرماه سال جاری در جریان تحصن اعضای شورای مرکزی دفتر تحکیم مقابل دانشگاه امیرکبیر به همراه ۵ عضو دیگر این شورا بازداشت شد و اواخر مردادماه با قرار وثیقه از زندان آزاد شد.

نیروهای امنیتی هفته گذشته علی عزیزی، نایب دبیر دفتر تحکیم و دیگر عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت، را به همین شیوه بازداشت کردند. علی نیکونسبتی در هفته های اخیر در اطلاع رسانی در خصوص وضعیت نابسمان دانشگاه های ایران و خفقان حاکم بر آن ها و همچنین بازداشت گسترده دانشجویان اطلاع رسانی شایانی انجام داد.

از معصومه منصوری، یکی از دانشجویان دانشگاه امیرکبیر،

که روز پنج شنبه ۳ آبان توسط بازپرسی دادگاه انقلاب به منظور تحویل گرفتن وسایل پدرش فراخوانده شده بود، هیچ گونه اطلاعی در دست نیست                                                              

،  محمدعلی منصوری، پدر این دانشجو، اوایل شهریورماه سال جاری به دلایل نامعلومی بازداشت شد که پس از آن خانواده وی مرتبا پیگیر وضعیت او بودند. در پیگیری های متعددی که خانواده منصوری در خصوص وضعیت پدرشان از طریق دادگاه انقلاب داشتند، بارها از سوی متین راسخ، بازپرس شعبه ۱ دادگاه انقلاب، تهدید به دستگیری و برخورد شده بودند

جوابیه روابط عمومی این دانشگاه، پس از چاپ گزارشی از تجمع دانشجویان دانشگاه امیرکبیر و دو دانشگاه دیگر در روزنامه صورت گرفت.روابط عمومی دانشگاه امیرکبیر پس از این گزارش با ارسال جوابیه یی، تجمع کنندگان را «۵۰ دانشجونمای مشروطی» خطاب کرده و خواستار چاپ جوابیه خود طبق قانون مطبوعات شده بود. روابط عمومی دفتر تحکیم وحدت، شورای صنفی دانشجویان دانشگاه امیرکبیر و انجمن اسلامی منتخب دانشجویان این دانشگاه نیز با استناد به قانون مطبوعات خواستار درج جوابیه های خود به جوابیه دانشگاه امیرکبیر شدند

به گزارش خبرنامه امیرکبیر مدیریت دانشگاه از روز گذشته با ممنوع الورود کردن ناگهانی همه اعضای شورای مرکزی انجمن اسلامی امیرکبیر و همچنین جمع کثیری از فعالین دانشجویی دانشگاه و همچنین فراخواندن کلیه نیروهای انتظامات دانشگاه سعی در جلوگیری از برگزاری این تریبون نمود. کمیته انضباطی دانشگاه امیرکبیر به دستور دکتر رهایی روز گذشته ضمن تماس با خانواده کلیه فعالین دانشجویی از آن ها خواست از حضور فرزنداشان در تریبون آزاد امروز جلوگیری کنند. کمیته انضباطی خانواده دانشجویان را تهدید کرده بود در صورت حضور دانشجویان در این تجمع علاوه بر صدور حکم محرومیت از تحصیل برای ایشان، نیروهای امنیتی هم آن ها را دستگیر خواهند کرد.

گزارش های رسیده حاکی از آن است بعضی از اعضای شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت و انجمن اسلامی امیرکبیر صبح امروز با درگیری شدید با نیروهای انتظامات دانشگاه توانستند وارد دانشگاه شوند. نیروهای انتظامات دانشگاه با ضرب و شتم محمداسماعیل سلمانپور، آرمان صداقتی و نریمان مصطفوی مانع ورود آن ها به دانشگاه شد. بلافاصله پس از درگیری انتظامات با دانشجویان به درخواست مدیریت دانشگاه، نیروهای انتظامی از کلانتری میدان فلسطین مقابل درب های دانشگاه مستقر شدند.

طبق اعلام رسمی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی امیرکبیر روز دوشنبه این هفته تریبون آزادی تحت عنوان ستاره ها در اوین با محوریت اعتراض به صدور احکام ناعادلانه قضایی برای دانشجویان دربند پلی تکنیک، اعمال نفوذ دولت احمدی نژاد در پرونده قضایی سه دانشجو، شکایت رئیس دانشگاه از سه ستاره در اوین و گسترش بازداشتهای خودسرانه و سرکوب جامعه مدنی در صحن این دانشگاه برگزار خواهد شد. کلیه کلاسهای دانشگاه در اعتراض به صدور این احکام ناعادلانه نیز از روز دوشنبه تعطیل است

فرارازدانشگاه تهران، درچهارپرده! (بر گرفته از وبلاک تقی روزبه)

پرده اول:
احمدی نژاد تصمیم گرفته بود که درتکمیل شوی دانشگاه کلمبیا و برای اثبات درستی ادعاهای خود ولوبصورت کاملا فرمایشی،شوئی به مناسبت آغازسال تحصیلی جدید دردانشگاه های ایران برگزارکند.اوباشناختی که ازفضای دانشجوئی،بویژه با رویداد بیادماندی سال گذشته دردانشگاه امیرکبیرداشت،می دانست که برگزاری چنین شوئی البته بدون دردسر نخواهدبود وبنابراین مجموعه ای ازاقدامات لازم و سرکوب گرانه برای تحمیل سکوت گورستان برفضای دانشگاه دردستورکاردولت قرارگرفت. اوحتا ناچارشد برای کسب احساس اطمینان ازعدم تکرارحوادث مشابه سال گذشته،برنامه حضورخود را یک هفته به عقب بیاندازد. تمامی ذهن وفکردستگاه حاکمه برای انجام موفقیت آمیزاین برنامه برای جارزدن آن ازبوقهای تبلیغی خود، بکارگرفته شد.محل سخنرانی درتالاری نسبتا کوچک واقع دردانشگاه تهران، بدلیل تسلط طیف سنتی وواپس گرای طیف تحکیم وحدت بربعضی ازانجمن های اسلامی این دانشگاه،مناسب تشخیص داده شد. طرح شوی دانشجوئی براین پایه استوار بود که تالارکوچکی را بادعوت نامه های خصوصی ازمقامات نظام و شمارمعدودی ازدانشجویان سربفرمان خود پرکنند. ترتیب کارچنان بود که حتا یک نفرمخالف هم درسالن حضورنداشته باشد(گواینکه به مصداق زمین هیچ وقت ازحجت خالی نمی ماند ازقضاکسی ازمیان برگزیده شدگان برخاسته و به طرح انتقادی پرداخت که به احمدی نژاد و مشاوران وی خوش نیامد وبخاطر گستاخی اش بخارج سالن هدایت شد!). درگام بعدی وبرای محکم کاری بیشتر،وظیفه دانشجویان بسیجی را بیرون ازسالن، ایجاد یک حلقه حفاظتی درمقابل سالن سخنرانی برای ممانعت از نزدیک شدن احتمالی دانشجویان مخالف قرارداده بودند. حلقه حفاظت بعدی را نیروهای حراست وانتظامات دانشگاه که با پیوستن نیرو های تازه ای ازسایردانشگاه ها تقویت شده بود،تشکیل می داد.خوان بعدی را محاصره دانشگاه تهران و خیابان های اطرافش توسط نیروهای انتظامی وامنیتی و... بوجود می آورد .آنها درب های ورودی و خروجی دانشگاه را ازصبح زود روزدوشنبه تحت کنترل شدید گرفته و آماده بودند که هرلحظه که نیازبود بداخل دانشگاه هجوم برند و یا به سوی دانشجویان معترض گاراشک آور-ازجمله گارفلفل- شلیک کنند و به هر صورت به ضرب و شتم آنان بپردازند.
برای جلوگیری ازتجمع گسترده دانشجویان، تنها به دانشجویان دانشگاه تهران اجازه ورود داده می شد،آنهم کنترل شده وازدرب کوچک دانشگاه .از ورود هردانشجوی دیگر-تا چه رسد به مردم عادی-سخت ممانعت به عمل می آمد.درب های اصلی وبزرگ همگی قفل وزنجیر وتوسط نیروهای سرکوب حفاظت می شدند تا مبادا فشار دانشجویان ومردمی که دربیرون دانشگاه جمع می شوند، والبته به کمک دانشجویان داخل دانشگاه، موجب بازشدن درهای ورودی به محوطه دانشگاه گردند. با این وجود،آنها برای جلوگیری ازرخنه احتمالی دانشجویان دیگردانشگاه ها،تردد دانشجویان درمحوطه دانشکاه را نیز کنترل گرفته وبابرقراری گشت مأموران اطلاعاتی و حراست دانشگاه تهران وبکارگرفتن نیروهای حراست دانشگاه امیرکبیروعلامه طباطبائی به شناسائی دانشجویان باصطلاح نفوذی دانشگاه های دیگرپرداخته وبه اخراج آنها ازدانشگاه تهران اقدام می کردند.علیرغم برافراشته شدن خوان های فوق، بازهم لازم دیده بودند که اقدامات احتیاطی اضافه تری را به عمل آورند. به همین منظور وظایف مشخصی را به انجمن اسلامی سربراه دانشگاه تهران به عنوان ستون پنجم خود درمیان دانشجویان محول کرده بودند.ازجمله این وظایف ممانعت ازحرکت دانشجویان معترض به سمت تالار سخنرانی احمدی نژاد بود.مانندموارد مشابه دوربین های فیلم برداری نیزجهت شناسائی دراتاق ها و بالکن های طبقات فوقانی نصب شده بودند. بازهم مانند موارد مشابه تعدادی اتوبوس برای ایجاد دیوارحائل بین دانشگاه ومردم آماده شده بودند که اگرنیازافتادبکارگرفته شوند .دوربین صداوسیماهم مأموریت داشت تا مراسم فتح سنگردانشگاه وآنچه را که درتالار حفاظت شده می گذشت به خورد افکارعمومی داخل و خارج بدهد.ظاهرا همه چیزمطمئن وموفقیت آمیز بنظرمی رسید: یک مراسم دانشجوئی صددرصد تزویزی درکناراقدامات صددرصد تضمین کننده. چنین مراسمی تزویری می توانست درهرکجای دیگری مثلا درتالارسخنرانی مقر ریاست جمهوری و یا در "بیت" رهبری و... با دردسرکمتری برگزارشود. اما غرض آ ن بود که حتما برچسب دانشجوئی به آن زده شود و بهمین دلیل لازم بودکه درگوشه ای از محوطه دانشگاه،برگزارشود.غافل از آنکه در آنجا زنبورها لانه دارند. آیا با چنین تدابیری بازهم کسی فکرمی کرد که احمدی نژاد دارد دوباره انگشت خود را به لانه زنبورها می برد وقدم به محوطه ورود ممنوع می گذارد؟!
پرده دوم:
بی گمان،خاطره تلخناک احمدی نژاد ازتکرارحادثه سال گذشته قابل فهم است. آیا خاطره صحنه ای که او باآن خفت وخواری می خواست سوارماشین بشود و بگریزد ازیاد رفتنی است؟ آری؛خاطره ای که دانشجویان ماشین او را محاصره و هومی کردند، و فریاد می زدندکه "داره فرارمی کنه،نزارید فرارکنه،اوباید به سؤالات دانشجویان پاسخ به دهه"، وسرانجام تبدیل شدن این همهمه ها و فریادها به شعارکوبنده مرگ بردیکتاتور، ازیاد رفتنی نیست. دستگاه سرکوب البته درطی این مدت بیکارنه نشست وتلاش های بی وقفه ای را برای ساکت کردن دانشجویان پلی تکنیک و تسخیرفضای همه دانشگاه ها به عمل آورد.آنها هم چنین با ایجاد حالت فوق العاده واتخاذ تدابیرگوناگون تلاش وافری به عمل آورده اند تا حادثه سال گذشته تکرارنشود. وهمانطور که اشاره شد برای تضمین بیشتر،سخنرانی احمدی نژاد حتا یک هفته به تأخیرافتاد. بهمین دلیل می توان تصورکرد که او درپی خواب پریشان شبی که قراربود صبح اش مراسم برگزارگردد،برای آخرین بار برگزارکنندگان مراسم را احضارکرده و درمورد عدم تکرار رسوائی سال گذشته سؤال پیچ اشان کرده باشد.هم چنین می توان تصورکرد که برگزارکننده گان مراسم باتشریح اقدامات پیشگیرانه خود به وی گفته باشند که خیالت جمع باشد، ترتیب کاررا چنان داده ایم که ضمن سخنرانی درمحیط دانشگاه،شما با هیچ دانشجوی ناآرامی مواجه نخواهید شد. وبرای اطمینان خاطربیشتراو،افزوده اندکه شمارا دورازچشم اغیارازدرب پشت وازکتابخانه وارد سالن خواهیم کرد وازهمان جا هم بیرون خواهیم برد.
پرده سوم:
احمدی نژاد سخنان خویش را خطاب به شرکت کنند گان دست چین شده و بطورعمده غیردانشجو،ودرشرایطی که دانشجویان بسیجی حلقه اول حفاظت را دربیرون ازدانشگاه بعهده داشتند آغازکرد.اودرحالی که ازفتوحات خود درآمریکا والطاف خفیه الهی دردانشگاه کلمبیا وخونسردی اعجاب آور خوددربرابرتؤطئه تحقیرخویشتن سخن می گفت،ناگهان احساس کرد که دارد فریاد ها و شعارهای ناخوشایندی می شنود.ابتداتصورکرد شاید عوضی می شنود واین فریادهای سال گذشته است که درگوشش چنین طنین افکنده اند. تکانی بخود داد، دستی به سروگوشش کشید،ودرحالی که جملاتش ارتباط منطقی وانسجام لازم را ازدست می داد، احساس کردکه هرلحظه طنین صداها بلند و بلندتر ونزدیک ونزدیک ترمی شود. پس معلوم می شودکه ستون پنجم آن ها درمیان دانشجویان نتوانسته، وظیفه محول شده به خود را که همانا مشغول کردن دانشجویان به"اعتراض گفتمانی"برای دورنگهداشتن آن هااز تالار سخنرانی بود،به خوبی انجام دهد!. باخود گفت مثل این که این بی معرفت ها بازهم رخنه کرده اند وباپیوستن به یکدیگرمزاحم ما شده اند.دراین لحظه نگاه سریعی بین او ومشاوران وگردانندگان مراسمش ردو بدل شد و بفهمی ونفهمی آن ها گزارش کوتاهی را زیرگوشی باومنتقل کردند. تنها با لب خوانی می توان حدس زد که آن ها باید باو گفته باشند،"متأسفانه اوضاع خراب شد و دانشجونماها توانستند با عبورازهفت خوان برافراشته شده،به محیط دانشگاه نفوذ کنند و به تظاهرات و فریاد ودادن شعارمرگ بردیکتاتور بپردازند. لازم است که هرچه زودترسخنرانی خودرا تمام کنیدکه باید بزنیم به چاک!" درهرحال هرچه که بود،او سخنان خویش را کوتاه می کند وبه موقع برنامه پرطمطراق خود را به پایان می برد ودرحالی که دانشجویان بدنبال وی روان بودند،درحلقه محافظان خود سریع سوارماشین شده و ازنقطه دورازچشم دانشجویان می گریزد. صدا وسیماهم برای اجتناب ازعالمگیرشدن رسوائی،ترجیج می دهد بجای پخش مستقیم، به پخش گزیده وسانسورشده متوسل شود.
پرده چهارم وپایانی
براستی درعصرارتباطات و دیجیتال این دوربین های کوچک،که پلیس توانست تعدادی ازآنها را ازچنگ مردم و دانشجویان درون وبیرون دانشگاه بیرون بکشد،وامواج خبری اسم ام اس ها،بدجوری خواب خوش دیکتاتورها را آشفته کرده است.خبرها وتصاویروفیلم ها،علیرغم سانسورگسترده بسرعت برق دراقصی نقاط عالم پیچید. زنبورها بد جوری رئیس جمهورنظام را نیش باران کردند. شوی تلویزیونی-دانشجوئی این دلقک دستگاه ولایت وسپاه، بدجوری ناکام شد.ولی فقیه که بلافاصله پس ازورود احمدی نژاد به کشورازسخنان متین ودشمن خوارکن اودردانشگاه کلمبیا ستایش به عمل آورده بود،این بارناچارشد درحضورعده ای از دانشجویان گردآورده شده درکاخ خود، سخنان مزورانه دیگری را برزبان آورد. پس معلوم می شود که طنین فریاد مرگ بردیکتانورحتا دربیت رهبری هم بگوش رسیده است: اوضمن"دعوت دانشجویان به عدم افراط و تفریط،انتقادکردن ومطالبه کردن دانشجویان را امری طبیعی دانسته و اعلام کرد من همیشه گفته‌ام كه باید از روزی بترسیم كه دانشجوی ما وجوان ما انگیزه طرح مسئله وسؤال نداشته باشد كه به یاری پروردگار امروزاین چنین نیست.اوهم چنین افزود که حمایت او از دولت به معنی حمایت ازهمه اعمال آن نیست و به معنی مخالف با انتقاد نسبت به آن نیست". احتمالا باین مناسبت او درخلوت کاخ خود، دورکعت نمازشکرهم بجا آورده است.
" باین ترتیب "پرونده فتوحات کلمبیا" با فتح سنگردانشگاه تهران ویک لفاظی ریاکارانه وشاید هم یک سجده شکر ازسوی خامنه ای تکمیل گردید.
آیا رئیس جمهورخود شیفته دستگاه ولایت بازهم درآینده هوس ورود به دانشگاه را درسرخواهد پروراند؟ آیا انجمن اسلامی دانشگاه تهران وپزشکی و... هم چنان جرئت خواهند کرددرنقش ستون پنجم خود را نماینده دانشجویان این دانشگاه به نمایانند؟ آیا جنبش دانشجوئی هم چنان تابلوی ورود ممنوع سرگردگان تبه کاراستبدادحاکم به دانشگاه را برسردردانشگاه ها برافراشته نگه خواهد داشت؟
بی شک نبردهم چنان ادامه خواهد داشت:هم دستگاه ولایت وکارگزارش احمدی نژاد مانند مارزخمی،به تلاش برای گزیدن و "فتح" سنگردانشگاه ها وتسخیرفضای آن ها خواهند افزود وهم، جنبش دانشجوئی برعزم خویش برای مبارزه علیه استبداد و برای آزادی وبرابری درکناردفاع ازحرمت دانشگاه مستقل پای خواهد فشرد.

2007-10-11-19-07-1385
www.taghi-roozbeh.blogspot.com

با سپاس از حضوربسیجیان و پاسداران و اعضا محترم وزارت اطلاعات در سالن سخنرانی و دانشجویان دانشگاه تهران در خیابان ۱۶ آذر و سوالات بسیار نرم ولطیف از ریاست جمهور محترم این فخر عرش عظیم و شهردار خلد برین سیدنا و مولانا آیت الله سید محمود احمدی نژاد به قول سیدتنا فاطی رجبی و این فاتح سرزمین جدید( آمریکا و حومه) و ثبت قراردادش در مکتبخانه بزرگ کلمبیا تقاضا میشود برای اجرای مراسم شکر گزاری نمازهای یومیه خود به مساجد رفته یا در خانه و محل کار خود به جا‌آورند .ضمنا از تمام مهر ورزان ٬چماقداران٬زنجیرکشان و نیمچه داران که درمحل به صورت بالقوه حضور داشتند و در حفظ نظم این مراسم سعی و تلاش نمودند کمال تشکر و سپاس را داریم .همچنان از سردار رادان و وزیر محترم وزارت اطلاعات و حراست دانشگاه که از آشوب و بلوای عده ای دانشجوی خود فروخته که دست در دست استکبار جهانی و صهیونیزم بین المللی داده اند جلوگیری کردند قدر دانی میشود.
 

به گزارش خبرنگار ادوارنیوز صدها تن از  دانشجویان دانشگاه تهران و سایر دانشگاههای شهر تهران با وجود تدابیر شدید امنیتی و انتظامی که از صبح امروز در اطراف دانشگاه تهران اعمال می شود، با ورود به این دانشگاه در اعتراض به حضور احمدی نژاد دست به تجمع اعتراض آمیز زده و شعار مرگ بر دیکتاتور سر دادند. این تجمع با پرتاب گاز اشک آور و گاز فلفل  از سوی پلیس ضد شورش  به داخل دانشگاه تهران به خشونت کشیده شد. 

دانشجویان همچنین با نیروهای انتظامات و نیروهای بسیجی که از صبح امروز به دانشگاه تهران آورده شده بودند درگیر شدند. هجوم دانشجویان داخل دانشگاه به قصد خرد کردن درب 16 آذر دانشگاه تهران  و درب خیابان انقلاب  این دانشگاه موجب شد نیروهای گارد ضد شورش  در اقدامی کم سابقه ،  برای متفرق  ساختن دانشجویان دور کردن آنها از دربهای خروجی دانشگاه  اقدام به پرتاب دو گاز اشک آور به داخل دانشگاه تهران کنند.

نیروی های امنیتی همچنین از ورور محمد هاشمی و علی نیکو نسبتی دو عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت به دانشگاه تهران جلوگیری کردند. شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت در روزهای گذشته با اتشار دو نامه سرگشاده خطاب به احمدی نزاد خواستار پاسخ گویی وی به مطالبات دانشجویان شده بود.

 به گزارش خبرنگار ادوارنیوز دانشجویان از صبح امروز با تجمع در برابر دانشکده ادبیات دانشگاه تهران و برگزاری تریبون آزاد دانشجویی نسبت به حضور رییس جمهور در این دانشگاه و همچنین ادامه فشارهای حاکمیت بر جنبش دانشجویی از جمله ادامه بازداشت دانشجویان پلی تکنیکی، اخراج اساتید، محرومیت دانشجویان از تحصیل و انحلال انجمنهای اسلامی اعتراض کردند.

شعارهایی همچون مرگ بر دیکتاتور، مرگ بر استبداد، محمود احمدی نژاد عامل هر فقر و فساد، زندانی سیاسی آزاد باید گردد، دانشجوی زندانی آزاد باید گردد، حکومت زور نمی خوایم-پلیس مزدور نمی خوایم، نظامی حیا کن دانشگاه رو رها کن ، رییس جمهور فاشیست دانشگاه جای تو نیست، حکومتی فاشیستی نمی خوایم نمی خوایم از جمله شعار های سر داده شده توسط دانشجویان بود

 دانشجویان پلاکاردهایی در محکومیت اخراج اساتیدی همچون دکتر بشیریه،دکتر سمتی، دکتر کدیور، دکتر عالم زاده و دکتر دهقان در دست داشتند .  دانشجویان همچنین با در دست داشتن پلاکاردهایی همچون "در کلمبیا آری در تهران نه؟ "و "اینجا هم کلمبیا است! "نسبت به عدم پاسخگویی رییس جمهور به مطالباتشان انتقاد کردند.  

دانشجویان سپس به سمت سالن محل برگزاری سخنرانی رییس جمهور حرکت کردند این در حالی بود که رییس جمهور وزیر علوم و سایر میهمانان این مراسم از درب پشتی کتابخانه دانشگاه تهران و دور از چشم دانشجویان خشمگین به دانشگاه تهران وارد شده بودند.

 نیروهای بسیجی و انتظامات نیز با تجمع در برابر محل برگزاری سخنرانی احمدی نژاد به رویارویی با دانشجویان پرداختند که این امر موجب درگیری دانشجویان و این افراد شد.  دانشجویان همچنین با سر دادن شعار" بسیجی بی حیا اسم حسین رو نبر" نسبت به سوء استفاده دانشجویان بسیجی از شعارهای مذهبی بر ضد دانشجویان اعتراض کردند.

این تجمع در حالی در ساعت 13 پایان یافت که احمدی نژاد از قرار گرفتن در برابر سوالات دانشجویان طفره رفت  و اجازه ورود دانشجویان معترض  به سالن محل برگزاری مراسم داده نشد.

اگر چه نه توان و نه امکانی برای رهایی دوستان و یاران دبستانی در بندمان نداریم. لیک هنوز هم قلبمان برای آزادی آن‌ها می‌تپد. از این رو از امروز تا زمان آزادی یاران پلی‌تکنیکی در بندمان، این وبلاگ "تا آزادی پلی‌تکنیکی‌ها" نام دارد.  

در اين بيانيه آمده است: جنبش‌‏هاي اجتماعي و نهادهاي برآمده از آن همواره پيگير مطالبات جامعه‌‏اند. اين مطالبات در ايران هيچ‌‏گاه از حقوق بديهي انساني فراتر نرفته است، چراكه حكومت‌‏ها از پاسخگويي به همين ابتدايي‌‏ترين حقوق هم عاجز بوده‌‏اند. با اين همه، فعالان اجتماعي تحقق مطالبات خود را وظيفه دولت مي‌‏دانند و آنچه به طور مسلم مردود است، نگاهي است براندازانه به اين مطالبات.

در ادامه اين بيانيه آمده است: نظارت بر دولت وظيفه نهادهاي مدني است كه چشمان تيزبين جامعه‌‏اند و زبان گوياي آن. بناست هرگاه حاكميتي رسالت خود را فراموش كند و راهي دگر رود، اين نهادها باشند كه خواست مردم را گوشزد كنند و حقوق‌‏شان را طلب نمايند. به طور قطع هيچ مقام رسمي و دولتي در هيچ مرتبه‌‏اي حق ندارد جنبش‌‏هاي اجتماعي و نهادهاي نقاد برآمده از آن را مورد تهمت و تهديد قرار دهد. از اين رو اتهام براندازي آن هم از زبان وزير اطلاعات به عنوان نماينده‌‏اي از حاكميت كاملا بي‌‏معنا و تهي از مفهوم است

سال جدید در حالی آغاز شده است که چندی پیش وزیر اطلاعات دولت کریمه نهم، جنبشهای اجتماعی مردم ایران را متهم به براندازی نموده بود.

جنبش دانشجویی و زنان همراه با سایر جنبشها در حال حاضر، تمام تلاش خود را در تحقق مطالبات و خواسته های مردم قرار داده اند، اکنون از سوی دولتی که به صراحت بر همگان آشکار شده است که امکان تحقق وعده های خود را ندارد، متهم به براندازی نرم شده است و چه سخیف است بکار بردن این عبارت توسط دولتی که انتظار می رود که به دنبال اقدام بر علیه منافع ملت نباشد

در حالی که تشنجات پیاپی وضعیت جسمانی باطبی را به مخاطره افکنده است ،افرادی به ظاهر ناشناس، ناجوانمردانه همسرش را بازداشت کرده اند!

نفرین بر همه این پلشتی ها و بیدادگری ها. آخر باطبی چه قدر باید تاوان پس دهد .قریب به هشت سال حبس ،شکنجه های سخت در دوران بازجویی و محرومیت های گوناگون کافی نیست؟